η κορη μου 13 ετων παρακαλεσε τον αγιο να την βοηθησει

Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΝΑΙ 13 ΕΤΩΝ ΤΗΣ ΜΙΛΗΣΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΦΡΑΙΜ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΜΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΕ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ.. ΕΚΑΤΣΕ ΜΕΧΡΙ ΑΡΓΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΙ ΕΦΥΓΕ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΜΕ ΑΚΟΥΣΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΑΓΙΕ ΜΟΥ ΑΣ ΜΗΝ ΕΡΘΕΙ Η ΚΥΡΙΑ ΑΥΡΙΟ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩΩΩ,,,,ΤΕΛΙΚΑ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΥ ΜΕ ΑΚΟΥΕΙ #θεανω #σταματη

ΑΓΙΕ ΕΦΡΑΙΜ ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΕ ΝΑ ΠΑΩ ΣΠΙΤΙ ΦΟΒΑΜΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΕΞΩ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΑΛΑΣΜΟ

πριν χρονια στην κατερινη ειχε γινει χαλασμος καταιγιδες αστραπες βροντες ανοιξε ο ουρανος και νομιζες οτι θα ερθει το τελος του κοσμου εγω εκεινη την ωρα γυρνουσα απο το εσπερινο επαλ με το αυτοκινητο δεν μπορουσα να οδηγησω δεν εβλεπα τιποτα απολυτως αλλα ξεκινησα να παω απο κατερινη στο χωριο ελεγα  ΑΓΙΕ ΕΦΡΑΙΜ ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΕ ΝΑ ΠΑΩ ΣΠΙΤΙ  ΦΟΒΑΜΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΕΞΩ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΑΛΑΣΜΟ οδηγουσα χωρις να βλεπω τον δρομο που παω και που να στριψω ενιωθα οτι δεν ημουν μονη μου ΗΤΑΝ Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ εφτασα στο σπιτι μου απιστευτο για καποιον που ακουει κατι τετοιο αλλα εγω εφτασα χωρις να γνωριζω τον δρομο γιατι δεν μπορουσα να δω ΘΕΑΝΩ ΣΤΑΜΑΤΗ ΚΑΤΕΡΙΝΗ

5,5 ΕΤΩΝ Η ΕΦΡΑΙΜΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΦΡΑΙΜ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΑ

ΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΕΦΡΑΙΜΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ 5,5 ΕΤΩΝ ΤΗΝ ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΕ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΦΡΑΙΜ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΤΗΝ ΕΠΙΑΣΕ ΛΟΞΥΓΚΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΓΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΩΡΑ  Η ΜΙΚΡΗ ΕΤΡΕΞΕ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΦΡΑΙΜ ΠΗΡΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΒΓΑΛΕ ΜΕ ΤΟ ΛΟΞΥΓΚΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΙΜΟ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΟ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΜΙΣΟ ΛΕΠΤΟ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΜΑΧΑΙΡΙ Ο ΛΟΞΥΓΚΑΣ ΚΑΙ ΑΡΧΙΖΕ ΝΑ ΦΩΝΑΖΕΙ ΘΑΥΜΑ ΘΑΥΜΑ Ο ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΚΑΛΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΥΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ .....θεανω σταματη κατερινη 

ΕΙΔΑ ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΑ ΣΤΗΝ ΟΡΟΦΗ ΤΟΥ ΔΩΜΑΤΙΟΥ ΤΗΝ ΛΑΡΝΑΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΦΡΑΙΜ.

ΗΜΟΥΝ ΒΑΡΙΑ ΑΡΡΩΣΤΗ ΣΤΟ ΝΙΜΙΤΣ.ΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΤΗΚΕ Η ΑΔΕΛΦΗΜΟΥ ΜΕΤΗΝ ΑΝΙΨΙΑ ΜΟΥ.Η ΟΠΟΙΑ ΜΟΥ ΕΦΕΡΕ ΛΑΔΑΚΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΙ  ΔΙΑΒΑΣΕ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΤΟΥ .ΟΤΑΝ ΕΦΥΓΑΝ,ΕΙΔΑ ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΑ ΣΤΗΝ ΟΡΟΦΗ ΤΟΥ ΔΩΜΑΤΙΟΥ ΤΗΝ ΛΑΡΝΑΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΦΡΑΙΜ.ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΞΕΠΕΡΑΣΑ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΤΙΔΑΣ ΚΑΙ Η ΥΓΕΙΑ ΜΟΥ ΚΑΛΥΤΕΡΕΥΣΕ,ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟΝ ΑΓΙΟ           Ε.ΚΑΛΤΣΗ ΜΑΛΕΣΙΝΑ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ

δια χειρος γιωτα καπετανιου

Από 135εως 255ευρω.

με χρυσωμα 23.75 καρατια εικονες με πολυ αγαπη και προσευχη την ωρα που φτιαχνονται

Με χρύσωμα 23.75καρατια αγιογραφιεςhttps://www.facebook.com/diaxeirosgiotakapetaniou/?__xts__[0]=68.ARCBSxtVR3iiCjLourZIW8t4Uq8uq6ei_tUmzLYCVDrgUrBqIh4r89Q2KOi1ee9WUUwh6ZQegG1_N32VtZCx94r3Z9UZUlkWCtFBadVJonbUiCjrKXYPmU2XbFb-lfgS4zX8Yqy80Pd3JMyoqeTwPFTRYjFypPqvQPdMfEQtC7_nFWqFhKMXDHMML1P-HtPzZs55SktYgsBjNlB1mMCb8rQkK4rgxygos0BguQYSOgYfnU5y0iPUA0FAiwzwgiYqKgqBWQOHx1WcNkiSFnDjKo99yr6ykmLDQwt7IKiu1GN35kHlu5TRXwwhuLbG7EdznJPoPJkPpv_zfkXxsgM

Από 135εως 255ευρω.

ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ!!!ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΩΝΥΜΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ!!!

Είμαι μητέρα δύο παιδιών και πριν 16 χρόνια, ενώ ήμουν μια κοπέλα όλο ζωή(25), με έπιασε η καρδιά μου και έλεγα ότι η ζωή μου τελειώνει.

Ο άντρας μου αμέσως με πήγε στο Νοσοκομείο, μου έβγαλαν καρδιογράφημα και οι γιατροί μου είπαν ότι

δεν είναι η καρδιά μου, αλλά τα νεύρα μου.

Από τότε δεν μπορούσα να βγω, γιατί φοβόμουν ότι κάτι θα μου συμβεί. Σε κλειστό χώρο φοβόμουν, σε λεωφορείο δεν ανέβαινα, γιατί κάτι με έπνιγε. Η ζωή μου ήταν πολύ δύσκολη. Ένα να καταλάβετε, ότι ζούσα με ένα εφιάλτη ότι κάτι θα μου συμβεί.

Πήγα στον γιατρό ξανά και μου είπαν ότι έχω θυρεοειδή, ψυχρό όζο, και ότι όλα αυτά μου τα προκαλεί ο θυρεοειδής. Στις 23-9-1983 κάνω εγχείρηση θυρεοειδούς, όλα πήγαν καλά, εγώ όμως ήμουν όλο νεύρα και αυτό να με πνίγει στο λαιμό και το βάρος στο στήθος επί 24ώρου βάσεως το ένιωθα πολύ έντονα. Πάω ξανά στον παθολόγο, του το λέω. Μου λέει: «Θα σου δώσω ένα αγχολυτικό και θα σου περάσει».

Μου δίνει LEXOTANIL 3mg, έπινα μισό το πρωί, μισό το βράδυ, με αποτέλεσμα να νιώθω μεν μαζεμένη, πεσμένη η ενεργητικότητά μου, αλλά σιγά-σιγά μου έγινε απαραίτητο και, εάν δεν το έπινα, ένιωθα ότι χανόμουν και ότι αυτό το χάπι με στήριζε. Αλλά οι φοβίες ούτε που περνούσαν. Και πάλι σκεφτόμουν να κυκλοφορήσω μόνη μου και πάλι φοβόμουν τον κλειστό χώρο. Έτσι περνούσαν τα χρόνια με αυτόν το βραχνά.

Κάποια μέρα ένοιωθα τέτοιες ζαλάδες, που έλεγα χάνομαι. Πάω, κάνω εξετάσεις, μου βρίσκει ο μικροβιολόγος αναιμία πολλή, ο αιματοκρίτης μου κατεβασμένος στο 36. αμέσως πάω στον γιατρό, του δίνω τις εξετάσεις, μου δίνει σίδηρο(MICROFER), για να ανέβει ο αιματοκρίτης. Έπινα σίδηρο χρόνια, έκανα εξετάσεις, ίσα-ίσα που κρατούσε τον αιματοκρίτη εκεί, ώστε να μην πέσει στα χαμηλά όρια.

Επί δεκατρία χρόνια γινόταν αυτό το πράγμα, να ζω με φάρμακα και κάθε μέρα να είμαι άρρωστη. Να ξυπνώ το πρωί και η πρώτη μου δουλειά ήταν να πάρω τα φάρμακά μου, ένα για το θυρεοειδή, ένα LEXOTANIL, ένα MICROFER. Ένα φαρμακείο είχε γίνει το στομάχι μου και, όταν ήθελα να πάω κάπου, πρώτα σκεπτόμουν να βάλω τα φάρμακά μου στην τσάντα μου και μετά όλα τα άλλα. Περνούσαν τα χρόνια και εγώ στεναχωριόμουν για όλη την κατάσταση, τα παιδιά μου μου έλεγαν «πέταξε τα, μαμά, τα φάρμακα», εγώ όμως και με την ιδέα ότι δεν θα πιω τα φάρμακά μου, αρρώσταινα.

Το Φεβρουάριο του 1996 παρακαλούσα το γιατρό μας, τον Άγιο Εφραίμ, να με βοηθήσει να σταματήσω πια το LEXOTANIL που μου είχε γίνει συνήθεια, αλλά και με κατέστρεφε. Παρακαλούσα και έλεγα στον Άγιό μας να με βοηθήσει και να έλθω να Τον προσκυνήσω και, την ώρα που θα φεύγω, να πετάξω και ένα χάπι και να μην ξαναπάρω. Έκλαιγα και παρακαλούσα. Μία ημέρα του ίδιου μήνα είπαμε με τους γονείς μου και την αδελφή μου, να έρθουμε να προσκυνήσουμε. Όπως είχα τάξει, έβαλα ένα χάπι LEXOTANIL σε αλουμινόχαρτο στην τσάντα μου. Ήλθαμε, προσκυνήσαμε με ευλάβεια, μας δεχτήκατε με αγάπη, Αγία Μητέρα, μας σταυρώσατε με το Άγιο λείψανο του πολυαγαπημένου μας Αγίου και την ώρα που με σταυρώνατε, ώ! τι θεία ευωδία! Σας κοιτώ και ξαναπροσκυνώ. Η ευωδία έντονη και γλυκειά. Σας λέω: «Αγία μητέρα, τι ευωδία είναι αυτή;» «Ο Άγιος» μου λέτε. Με κλάματα, με χαρά προσκυνούσα και παρακαλούσα να έχουμε την υγεία μας και να βοηθήσει τη μικρή μου κόρη στις Πανελλήνιες που δίνει φέτος. Η χαρά μου, η αγαλλίαση μου δεν περιγράφεται.

Με χαρά φύγαμε από τον Άγιο τόπο για το σπίτι μας. Εγώ ξέχασα να πετάξω το χάπι και την επιστροφή το θυμήθηκα και λέω μόνη μου: «Άσε, δεν πειράζει». Όποτε όμως έπαιρνα το χάπι(το LEXOTANIL), μου ερχόταν αναγούλα. Ωστόσο εξακολουθούσα να παίρνω τα χάπια μου, όπως πριν. Ένα βράδυ στον ύπνο μου βλέπω ένα παλληκάρι να μου λέει: «Σταμάτα πια τα χάπια! Δεν σου είπα ότι θα σε βοηθήσω εγώ; Σταμάτα!». Το πρωί ξυπνώ και λέω το όνειρό μου στα παιδιά μου. Από εκείνη την ημέρα έκοψα σαν με μαχαίρι τα χάπια, ούτε που ξαναπήρα LEXOTANIL, που εγώ, για να ξυπνήσω, έστω και στην αυλή που έβγαινα, έπρεπε το χάπι να πιω πρώτα.

Δοξασμένο το όνομά του, Τον δοξάζω και Τον ευχαριστώ. Πέταξα και LEXOTANIL και MICROFER, έκανα εξετάσεις αίματος και ο αιματοκρίτης μου 45. δοξασμένο να είναι το όνομά Του, δεν θέλω να τα βλέπω τα φάρμακα, νιώθω, όπως πριν με πιάσουν τα νεύρα μου, όλο ζωή, λες και δεν έχω πάρει ποτέ στη ζωή μου φάρμακο.

Τον δοξάζω και Τον ευχαριστώ, γιατί το LEXOTANIL μου κατέβαζε τον αιματοκρίτη και τώρα ζω μια καινούργια ζωή, γεμάτη ενέργεια, χωρίς φόβους ούτε ζαλάδες, χάρη στη βοήθεια του Αγίου μας.

Δοξασμένο να είναι το όνομά Του, χίλιες δόξες να έχει. Σε ευχαριστώ, Αγιέ μου, Σε ευχαριστώ και Σε δοξάζω.

Ειρήνη Οικονόμου

Αγία Βαρβάρα

perivolipanagias.blogspot.gr

Είχα παρακαλέσει τον Άγιο Εφραίμ, ας φύγει και μέσα από την εντατική ας φύγει όμως αλώβητη…

Του Γιώργου Θεοχάρη

Με δάκρυα στα μάτια ο γνωστός τραγουδοποιός και ιεροψάλτης,  Ηλίας  Παλιουδάκης, ανοίγει τη καρδιά του στο ΄΄Αγιορειτικο Βήμα΄΄  και  μιλά  για το θαύμα που έζησε  στην  ενάμιση ετών κόρη του που την έσωσε ο Όσιος Εφραίμ, όπως υποστηρίζει .

‘’Η  Κόρη Ενός Θεού’’, σώθηκε από τον Άγιο Εφραίμ.

Ο κ. Παλιουδάκης σημειώνει:

»Πριν δυόμιση χρόνια που  γεννήθηκε  η κόρη μου. Μετά από μιάμιση ώρα από την γέννηση της οι γιατροί δεν έδιναν καμία ελπίδα να επιζήσει καθώς διαπιστώθηκε ότι δεν είχε αίμα…

Είχε 6 αιματοκρίτη! Έπαθε  ανακοπή και διασωληνώθηκε άμεσα.  Ξεκίνησε η διαδικασία  και έδινε τη μάχη της. ΕΛΕΓΑ στους γιατρούς ΄΄ δώστε  μια ελπίδα ΄΄

Με κοιτάγανε στα ματιά και μου μιλάγανε με αυτά αλλά η ελπίδα δεν υπήρχε. Την είδα στη θερμοκοιτίδα υποστηριζόμενη από τα μηχανήματα.

Γονάτισα  μπροστά στη θερμοκοιτίδα και επικαλέστηκα τον Όσιο Εφραίμ.

Ζήτησα αν μπορώ να αφήσω  μία εικόνα  μέσα στην θερμοκοιτίδα  και μου το αρνήθηκαν οι γιατροί καθώς εκεί είναι όλα αποστειρωμένα . Αφήστε το πάνω από την θερμοκοιτίδα, μου είπε η νοσοκόμα.

Άφησα  μία εικόνα από  τον Όσιο Εφραίμ . Το βράδυ η σύζυγος  μου  λέει  ότι είναι καλύτερα.

Αυτό που βιώνουμε εδώ στην  εντατική είναι πρωτόγνωρο, μας είπαν οι γιατροί που με έκπληξη παρακολουθούσαν  την εξέλιξη . Διαπιστώνω ότι αυτό που είχα αφήσει πάνω στην θερμοκρασία τα είχαν βάλει  πάνω στο σώμα της.

Τάξαμε την μικρή στην  Παναγία. Ζούμε ένα θαύμα μου είπαν οι γιατροί. Εάν  αυτό  το παιδί επανέλθει θα πιστέψουμε περισσότερο σε αυτό που εσείς επικαλείστε, μου είπανε χαρακτηριστικά.

Είχα παρακαλέσει τον Άγιο Εφραίμ, ας φύγει και μέσα από την εντατική ας φύγει όμως αλώβητη…

Μετά από 25 μέρες από την εντατική πήγαμε στο σπίτι μας.

Οι γιατροί μας ζητάνε  συνεχώς να μαθαίνουν νέα από την μικρή.

Η κ. Παπαζαφειράτου   ήταν η διευθύντρια της κλινικής των νεογνών.

Η κόρη ενός Θεού, το τραγούδι αυτό προέρχεται  από αυτή την προσωπική μας ιστορία. Ο Νικος Τερζής που είναι φίλος  μου έγραψε αυτό το τραγούδι

Η ψευδαίσθηση του θαύματος είναι μόνο για εκείνους που δεν πιστεύουν και τα αναλύουν όπως εκείνοι θέλουν διασύροντας τα. Εύχομαι καμία στιγμή στη ζωή τους να μη χρειαστεί να βιώσουν θαύμα. Όπως στη δική μου περίπτωση».